Свяшчэннамучаніку Мітрафану Гомельскаму, Мінскаму, Астраханскаму (6 ліпеня)

(6 ліпеня)

Трапар свяшчэннамучаніку Мітрафану Гомельскаму, Мінскаму, Астраханскаму, глас 3

Воро?нежския земли? прозябе?ние,/ во и?ночестве святи?телю Митрофа?ну тезоимени?тый,/ страну? Белору?сскую труды? свои?ми украси?вый,/ сло?ва Бо?жия пропове?дниче велегла?сный,/ Собо?ра Поме?стнаго уста? богодухнове?нная,/ Патриа?рха Ти?хона сорабо?тниче ве?рный,/ во гра?де А?страхани священному?ченика Ио?сифа просла?вивый,/ его?же прее?мник на престо?ле и в страда?ниих яви?лся еси?,/ о?тче наш Митрофа?не,/ моли? Христа? Бо?га // о спасе?нии всех почита?ющих тя.

Варонежскай зямлі па?растак, / ў інацтве свяціцелю Мітрафану тэзаімяніты, / край Беларускі працаю сваёю ўпрыгожыў, / слова Божага прапаведнік гучнагало?сы, / Сабора Памеснага вусны боганатхнёныя,/ Патрыярха Ціхана папле?чнік верны,/ у горадзе Астрахані свяшчэннамучаніка Іосіфа праславіў ты / і яго пераемнікам на прастоле і ў пакутах стаў, / ойча наш Мітрафане, маліся Хрысту Богу // аб спасенні ўсіх, хто ўшаноўвае цябе.

 

Кандак свяшчэннамучаніку Мітрафану Гомельскаму, Мінскаму, Астраханскаму, глас 5

Испове?дниче ве?ры правосла?вныя, / благоче?стия ревни?телю и чистоты?, / священному?чениче о?тче Митрофа?не, / па?стырь до?брый и трудолюби?вый Ма?терию Це?рковию я?влен был еси?, / и волко?в, разори?ти ю? гряду?щих, не убоя?вся, / ду?шу твою? за ча?да ея? положи?л еси?, / зло?бу диа?вола Христо?вою любо?вию побежда?я, / те?мже и нам помози?, моли?м ти ся, // в терпе?нии Ева?нгельстем стяжа?ти ду?ши на?ша.

 Вызна?ўца ве?ры правасла?ўнай, / руплівец прававе?р’я і чысцінí, / свяшчэннаму?чаніча о?йча Мітрафа?не, / як па?стыр до?бры і працалю?бны Ма?ці Царкво?ю я?ўлены быў ты, / і ваўко?ў, што папрыходзілі, каб разбуры?ць яе, не збая?ўся ты, / душу? сваю? за дзяце?й яе ты адда?ў, / зло?бу дыя?вала любо?ўю Хрысто?ваю перамага?ючы, / ты ж і нам памажы?, мо?лімся табе, // у цярпе?нні Ева?нгельскім захава?ць ду?шы на?шы.

Распечатать Распечатать

Комментирование закрыто.