Прападобнамучаніку Серафіму Жыровіцкаму (6 верасня)

(6 верасня)

Трапар прападобнамучаніку Серафіму Жыровіцкаму, глас 2

Пла?менем веры разже?гся,/ свети?льник яви?лся еси? Бело­ру?сстей Церкви,/ возсия?вый во оби?тели Жиро?­вицстей./ Яко пастырь добрый,/ ве?рныя ко спасе?нию наста?вивый / и ду?шу свою за Христа положи?вый,/ преподобному?чениче Серафи?ме,// моли о нас Все­ще?драго Бога.

Полымем веры разгарэўшыся,/ ты з’явіўся свяціль­нікам Беларускай Царкве,/ заззяўшы ў абіцелі Жыровіцкай./ Як пастыр добры,/ які веруючых да спасення настаўляў,/ і жыццё сваё за Хрыста палажыў,/ прападобнамучанік Серафім,// малі за нас Усяшчодрага Бога.

 

Кандак прападобнамучаніку Серафіму Жыровіцкаму, глас 2

Яко благове?стником Христовым соревни?теля,/ и послу?шника Божия Матере ве?рнаго,/ и страда?льца за Церковь Божию честна?го,/ в песнех воспои?м архи­мандри?та Серафи?ма приснохва?льного: // той бо зми?я попрал есть.

Як дабраве?снікаў Хрыстовых супо?льнага рупліўца,/ і Божае Маці паслу?шніка вернага/ і паку?тніка за Царкву Божую пачэснага, / у песнях апява?ць будзем архі­мандрыта Серафіма заўжды ўсхва?ленага: // бо ён змея патапта?ў.

Распечатать Распечатать

Комментирование закрыто.