Прападобнамучаніку Серафіму Жыровіцкаму (6 верасня)

(6 верасня)

Трапар прападобнамучаніку Серафіму Жыровіцкаму, глас 2

Пла́менем веры разже́гся,/ свети́льник яви́лся еси́ Бело­ру́сстей Церкви,/ возсия́вый во оби́тели Жиро́­вицстей./ Яко пастырь добрый,/ ве́рныя ко спасе́нию наста́вивый / и ду́шу свою за Христа положи́вый,/ преподобному́чениче Серафи́ме,// моли о нас Все­ще́драго Бога.

Полымем веры разгарэўшыся,/ ты з’явіўся свяціль­нікам Беларускай Царкве,/ заззяўшы ў абіцелі Жыровіцкай./ Як пастыр добры,/ які веруючых да спасення настаўляў,/ і жыццё сваё за Хрыста палажыў,/ прападобнамучанік Серафім,// малі за нас Усяшчодрага Бога.

 

Кандак прападобнамучаніку Серафіму Жыровіцкаму, глас 2

Яко благове́стником Христовым соревни́теля,/ и послу́шника Божия Матере ве́рнаго,/ и страда́льца за Церковь Божию честна́го,/ в песнех воспои́м архи­мандри́та Серафи́ма приснохва́льного: // той бо зми́я попрал есть.

Як дабраве́снікаў Хрыстовых супо́льнага рупліўца,/ і Божае Маці паслу́шніка вернага/ і паку́тніка за Царкву Божую пачэснага, / у песнях апява́ць будзем архі­мандрыта Серафіма заўжды ўсхва́ленага: // бо ён змея патапта́ў.

Распечатать Распечатать

Комментирование закрыто.