Свяшчэннамучаніку Нікалаю Віцебскаму (12 верасня)

(12 верасня)

Трапар свяшчэннамучаніку Нікалаю Віцебскаму, глас 4

Кро́тость и смире́ние стяжа́вый, / любовь Христо́ву па́стве твоей показа́л еси́, / защи́тник небоя́зненный Це́ркве Правосла́вныя в годи́ну о́гненных искуше́ний яви́лся еси́, / священному́чениче Николае, / заточе́ния и изгна́ния, страда́ния и смерть от богобо́рцев претерпе́л еси́. / Вене́ц му́ченический прия́вый, / на Небеси́ ны́не ра́дуешися. / Моли́ ми́лостиваго Бога, / да сохрани́т Це́рковь на́шу от нестрое́ний, / единомы́слие и мир лю́дем свои́м да́рует // и спасе́т ду́ши на́ша.

Лагоднасці  і пакоры дасягну́ўшы, / любоў Хрыстову пастве тваёй паказаў ты, / бясстрашным абаронцам Царквы Праваслаўнай у час вогненных выпрабаванняў стаў ты,/ свяшчэннаму́чанік Нікалай, / зняволенні і выгнанні, пакуты і смерць ад багаборцаў перацярпеў ты. / Вянец мучаніцкі прыняўшы, / на Нябёсах цяпер радуешся. / Маліся міласціваму Богу,/ каб захаваў Царкву нашу ад нестраенняў, / даў лю́дзям Сваім аднадумства і мір, // і спас ду́шы нашы.

 

Кандак свяшчэннамучаніку Нікалаю Віцебскаму, глас 1

Всехва́льне священному́чениче Николае, / страда́ния до крове претерпе́вый, / в себе́ помышля́л еси́, / яко Го́спода ра́ди умерщвля́емы есмы́ / и несть на́ша брань к пло́ти и кро́ви, / но противу миродержи́теля тьмы ве́ка сего́. / Темже Христу́, свя́те, моли́ся // дарова́ти нам мир и ве́лию ми́лость.

Усяхвальны свяшчэннамучанік Нікалай, / пакуты да крыві перацярпе́ўшы, / у сабе ты разважаў, / што дзеля Госпада мы паміраем, / і няма нашага змагання з плоццю і крывёй, / а супраць уладара цемры веку гэтага. / Таму маліся, святы, да Хрыста // даць нам мір і вялікую міласць.

Распечатать Распечатать

Комментирование закрыто.