Прападобнай Харыціне Літоўскай (18 кастрычніка)

(18 кастрычніка)

Трапар прападобнай Харыціне Літоўскай, глас 2

От ю?ности твоея? Бога всем се?рдцем возлюби?ла еси?, / Харити?но преподо?бная, / по?двиги в вере положи?ла еси? за Христа? Жениха? твоего?, / и в но?вое твое? Оте?чество, зе?млю Новгоро?дскую всели?лася еси?, / к Небе?сному Оте?честву нас призыва?вши, // моля?щи Христа? Бо?га спасти?ся душа?м на?шим.

З юнацтва свайго ўсім сэрцам узлюбіла ты Бога, / Харыціна прападобная, / подзвігі ў веры здзейсніла дзеля Хрыста, Жаніха твайго, / і ў новую Бацькаўшчыну тваю, зямлю Наўгародскую, перасялілася ты, / да Нябеснай Бацькаўшчыны нас паклікаўшы, // моліш ты Хрыста Бога спасці ду?шы нашы.

 

Кандак прападобнай Харыціне Літоўскай, глас 4

Оте?чество твое? и род оста?вив, / Вели?каго Новагра?да дости?гла еси?, / во оби?тели и?ноческой многотру?дный по?двиг преподо?бнический подъя?ла еси?, / а?нгельски на земле? пожи?вше, / мно?гим жена?м ру?сским путь ко спасе?нию показа?. / Тем же вси притека?юще к тебе?, зове?м: // радуйся, преподо?бная ма?ти на?ша Харити?но.

Бацькаўшчыну сваю і род пакінуўшы, / да Вялікага Ноўгарада дабра?лася ты, / ў абіцелі манашаскай шматцяжкі подзвіг прападобніцкі ўсклала на сябе, / па-ангельску на зямлі пражыўшы, / многім жанчынам руским шлях да спасення паказала ты. / Таму ўсе мы, звяртаючыся да цябе, усклікаем: // радуйся, прападобная маці наша Харыціна.

Распечатать Распечатать

Комментирование закрыто.