Прападобнай Харыціне Літоўскай (18 кастрычніка)

(18 кастрычніка)

Трапар прападобнай Харыціне Літоўскай, глас 2

От ю́ности твоея́ Бога всем се́рдцем возлюби́ла еси́, / Харити́но преподо́бная, / по́двиги в вере положи́ла еси́ за Христа́ Жениха́ твоего́, / и в но́вое твое́ Оте́чество, зе́млю Новгоро́дскую всели́лася еси́, / к Небе́сному Оте́честву нас призыва́вши, // моля́щи Христа́ Бо́га спасти́ся душа́м на́шим.

З юнацтва свайго ўсім сэрцам узлюбіла ты Бога, / Харыціна прападобная, / подзвігі ў веры здзейсніла дзеля Хрыста, Жаніха твайго, / і ў новую Бацькаўшчыну тваю, зямлю Наўгародскую, перасялілася ты, / да Нябеснай Бацькаўшчыны нас паклікаўшы, // моліш ты Хрыста Бога спасці ду́шы нашы.

 

Кандак прападобнай Харыціне Літоўскай, глас 4

Оте́чество твое́ и род оста́вив, / Вели́каго Новагра́да дости́гла еси́, / во оби́тели и́ноческой многотру́дный по́двиг преподо́бнический подъя́ла еси́, / а́нгельски на земле́ пожи́вше, / мно́гим жена́м ру́сским путь ко спасе́нию показа́. / Тем же вси притека́юще к тебе́, зове́м: // радуйся, преподо́бная ма́ти на́ша Харити́но.

Бацькаўшчыну сваю і род пакінуўшы, / да Вялікага Ноўгарада дабра́лася ты, / ў абіцелі манашаскай шматцяжкі подзвіг прападобніцкі ўсклала на сябе, / па-ангельску на зямлі пражыўшы, / многім жанчынам руским шлях да спасення паказала ты. / Таму ўсе мы, звяртаючыся да цябе, усклікаем: // радуйся, прападобная маці наша Харыціна.

Распечатать Распечатать

Комментирование закрыто.